NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Van wjechał w ulicę dla pieszych, przejechał...
ARABSCY MORDERCY
...kilkoro z nich.
Spotkaj się z Edurne.
Ogłoszono, że Omar wynajął vana na swój dokument tożsamości.
To kłamstwo! Ukradziono mu portfel z dowodem dwa tygodnie temu.
Chcesz odzyskać życie odebrane ci przez brata.
Taka jest tego cena.
Nie możecie przebadać pasa.
To dowód. Nie mamy wyboru.
Ale i urządzenie wybuchowe.
Twój brat umiera, odkrywasz, że mnie zdradzał
i spodziewasz się, że będę tak zła,
że prześpię się z tym, kogo najbardziej nienawidził.
Jeśli chcesz mu pomóc,
zrób wszystko, by wyszedł z ukrycia.
Omar?
Tu Omar Jamal.
Nie ruszać się.
Nie odda się w ręce policji.
Zabiją go.
Jamala nie ma w magazynie.
To nie policja.
Wiesz, gdzie jest?
Proszę, powiedz mi cokolwiek.
Uspokój się.
Wysłałam kogoś zaufanego, by pogadali.
Co?
Niby o czym?
Żeby się poddał.
Oszalałaś?
Nie odda się w ręce policji.
Zabiją go.
Policja chce go dopaść żywego lub martwego.
Już go skazali.
Módl się.
Módl się, żeby cię nie posłuchał.
Bo jeśli go zastrzelą, będziesz miała go na sumieniu.
Wciąż nie złapano podejrzanego.
Policja i guardia civil
połączyły siły, by go odnaleźć.
Po sygnale nagraj wiadomość.
Ahmed.
To znowu ja.
Nie odbierasz, martwię się.
Zadzwoń, gdy włączysz telefon.
Rozmawiałeś z Omarem?
Wisi mi jego decyzja. Powiedz, czy wszystko gra.
Nic więcej.
Proszę, zadzwoń.
Zadzwoń.
Zsikałeś się?
Nie, a ty?
Ja tak.
Ja też.
Dlaczego skłamałeś?
Nie chciałem wyjść na słabeusza.
Widziałem takie sceny tylko w filmach.
Cóż.
Ty masz już laskę,
ale na mnie poleci każda, gdy jej to opowiem.
Pomyślą, że kłamiesz.
O nie.
Sikanie musi się opłacić.
Nie uwierzą ci.
Przesrane.
Hej...
Zrobisz coś potem dla mnie?
Co?
Przekaż coś Edurne.
Spieprzaj.
Cokolwiek to jest, powiesz jej sam.
Znalazłem silnik do auta, które jej dałem.
Zamknij się.
I koła z zajebistymi felgami.
Dogadałem każde koło za 20 euro w warsztacie Romána.
- Nie naciągną jej. - Nie!
Kurwa, nie.
Nie!
Nic jej nie powiem.
Gdy skończą auto, musi pojeździć po świecie.
Znaleźć chłopaka.
Brzydszego ode mnie, ale lepszego od ciebie.
Ale brzydszego.
Kretyn z ciebie.
Bracie...
jesteśmy w tym razem.
Nie martw się, zawsze będę koło ciebie.
Dzięki, stary.
- Ktoś idzie. Słyszysz? - Tak. Uspokój się.
- Hej! Słuchajcie! - Ahmed, cicho.
Hej!
Dziękujemy.
Dzięki.
Wypuśćcie też jego. Proszę.
Ahmed!
Ty skurwielu!
Skurwielu!
Zrobiłem, co mi kazaliście!
Ahmed!
Tak?
Spotkajmy się.
Coś się stało?
To, co miało.
Serio?
Mówiłem, że to dokończę.
Jak dobrze.
Tak. Dobrze.
Ale spotkajmy się.
Nie mogę.
Za 4 godziny mam spotkanie w Madrycie.
Zdążysz.
To ważne. Inaczej bym cię nie prosił.
Gdzie?
Niedaleko. Wyślę ci położenie.
Dzień dobry.
Ja pierdolę.
Lepiej już idź.
Tak. Pewnie.
Zapomnij o tym.
Dobrze.
To się nie powtórzy.
Dobrze.
Możesz się ubrać w salonie?
Jak sobie życzysz.
Słuchaj.
Podrzucisz mnie do domu?
Mam tam auto. Przyjechaliśmy twoim...
Mogę też zamówić taksówkę. Nie pomyślałem.
Tak, zamówię.
Masz.
Dostałeś firmę brata.
Pieprzyłeś jego żonę.
Najlepiej weź jeszcze jego samochód.
Witamy w programie, Carlos.
Dziennikarz, pisarz...
Nic w telewizji.
Nic w radiu.
Widziałeś coś w Internecie?
Gdyby coś stało się z Omarem,
najpierw powiedzieliby nam.
Idę.
Czekaj. Możesz zostać z Aissą?
Ma gorączkę, 38 stopni.
Nie wyślę go tak na obóz.
Nie mogę.
A ja mogę?
Pracuję dziś u pani Maríi.
- Zabierz go. - To ty go weź.
W warsztacie jest niebezpiecznie. To nie miejsce dla niego.
To nie jest dobry moment.
A u pani Maríi jest? Ostatnio prawie mnie zwolnili.
Mówię, że nie.
Jeśli też nie możesz,
daj mu leki i wyślij go na obóz.
Mam go wysłać chorego?
Rób, co chcesz.
Ibrahim!
To też twój syn.
GDZIE JESTEŚ, AHMED?
DLACZEGO OMAR SIĘ NIE PODDAŁ?
Odpisz.
Kto ma odpisać?
Co tu robisz?
Zaczynam lubić tu przychodzić.
I mój głupi lekarz każe mi codziennie wpadać na zastrzyki.
Porozmawiajmy.
Badałem sprawę wiadomości.
Nie każdy może je skasować.
Znajomy przy tym pogrzebie.
Z głównego serwera nie kasuje się informacji bez nakazu sędziego.
Lub kogoś ważniejszego. Słuchasz mnie?
Pomogę ci.
Coś tu śmierdzi i chcę wiedzieć co.
Już raz zostawiłeś mnie na lodzie.
Mylę się raz na 7 lat. Akurat tak trafiłaś.
Miałaś pecha.
Edurne, jesteś z tym sama.
Nikt ci nie wierzy. Masz tylko mnie.
Szczerze, nie wiem, czy Omar jest niewinny,
ale ja chociaż chcę to sprawdzić...
bo...
mój nos mi to podpowiada.
Więc wybieraj.
Chcesz zostać sama?
Czy mam ci pomóc?
Muszę ci coś wyznać.
Omar poprosił mnie o spotkanie.
Śledzi mnie policja, więc poprosiłam kolegę, Ahmeda,
by zasugerował mu poddanie się.
Nie zrobił tego.
I nie wiem, co z nim.
Według mamy Omara wydałam go na śmierć. Ahmed nie odpisuje.
Może przeze mnie coś się stało?
Jesteś głupia.
Udowodnienie niewinności to jedno,
a wejście po pas w gówno, co innego. Oszalałaś?
Oskarżą cię o współpracę z terrorystami,
ukrywanie sprawcy.
Dobra.
Mówiłaś, że Ahmed
nie odpisuje na wiadomości.
Powiedz, że nie użyłaś zwykłej komórki.
Kupiłam nowe
dla mnie i dla niego. Ty mi to podsunąłeś.
Masz swoją?
Tak.
Nie zostawię na tym odcisków.
Wyłącz i wyjmij kartę SIM.
Wyczyść amoniakiem i wyrzuć ją.
A jeśli będą chcieli zadzwonić?
Wyślą ci jebaną pocztówkę.
Edurne...
to nie jest zabawa.
Dobra.
Skontaktuję się
z prowadzącą śledztwo
i sprawdzę, czy Omar chciał się poddać.
Natychmiast pozbądź się telefonu,
jeśli nie chcesz spędzić 15 lat w pace.
Tak.
Jadę na lotnisko, tato. Zobaczymy się przy bramce.
W Madrycie wszystko gotowe.
Do zobaczenia.
Co jest, Gorostiza?
Co jest, kurwa?
Jamal jest w środku.
Jeśli chcesz to skończyć, sam to zrób.
Co? Żyje?
Mówiłeś, że to załatwiłeś!
To prawda.
Ty zrobisz ostateczny ruch.
Odjebało ci?
Skończ to, bo nie mam czasu.
Nazwałeś mnie amatorem.
Kimś, kto po tobie sprząta.
Tylko moje ręce były brudne.
Teraz pora na twoje.
Bierz broń.
Łap tę jebaną spluwę!
No już.
Odważnie wydaje się rozkazy z biura.
Kasa daje ci poczucie władzy.
Ale forsa ci się nie przyda.
Bo jeśli go nie zabijesz, ja zabiję ciebie.
Uspokójmy się.
Nie jestem zdenerwowany.
Gorostiza...
Nie zabiję tego drania.
OK.
Zabiłem osiem osób.
W tym twojego brata.
Dziewiąta nie zrobi różnicy.
No już.
Idziemy.
W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
Chwała Bogu.
Królowi dnia Sądu. Ciebie czcimy i Ciebie prosimy o pomoc.
Prowadź nas drogą prostą.
Tych, których kochasz, nie tych, którzy błądzą.
W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
Króla dnia Sądu.
Ciebie czcimy i Ciebie prosimy o pomoc.
Prowadź nas drogą prostą.
Tych, których kochasz, nie tych, którzy błądzą.
W imię Boga, Miłosiernego, Litościwego.
Zabiję cię.
Zabiję cię, skurwielu.
Prowadź nas drogą prostą.
Tych, których kochasz, nie tych, którzy błądzą.
ŚWIADKOWIE
Brakuje ci Iñakiego Williamsa i Aduriza.
Chcę tylko zobaczyć sprawę z pewnej perspektywy.
Nie. Wątpisz w śledztwo.
Mógł udawać kuśtykanie,
ale skasowanie wiadomości pokazuje, że ktoś miesza w dowodach.
I ten telefon.
Dżihadyści raczej się zabijają. Po co dzwonił?
By nas wrobić i zabić grupę policjantów.
Czemu tego nie zrobił?
Naszła go ochota na fajka i poszedł po paczkę?
To nie ma sensu.
Chcesz zobaczyć coś bez sensu, Olaegi?
To spójrz na tablicę.
Osiem skazujących dowodów po jednej stronie
i cztery marne poszlaki po drugiej.
Tyle masz ty. Wiesz, co mam ja?
Osiem ciał i telefony co dziesięć minut
z Rady Bezpieczeństwa lub MSW,
by sprawdzić, czy złapaliśmy gnoja.
Też czuję presję, ale śledztwo...
Obudź się!
To nie śledztwo.
Tylko polowanie.
Na Omara Jamala.
Jesteś świetną myśliwą.
Dlatego dostałaś tę robotę.
Poluj.
Przepraszam, że wzięłam syna.
Przepraszałaś już 15 razy.
Przestań, marudo.
Na czym to...? O patrz.
Mam parę.
A to nazywamy trójką.
Czwórka to poker.
Ale to trudne.
Dlatego musisz nauczyć się blefować.
Co to znaczy?
Mam kłamać?
Ale to gra. Nic się nie stanie.
Stwarzaj pozory.
Nie wiem, co to znaczy.
To takie małe kłamstwo, które nikomu nie zaszkodzi.
To, na przykład,
podanie mi słodyczy z górnej szuflady
i niepowiedzenie o tym mamie.
Zaczekaj.
Masz.
No co? To twoja zapłata.
Za cukierki?
Nie.
Za uszczęśliwienie starej kaleki.
Schowaj.
Nie ma mowy!
Oddaj pieniądze pani Maríi.
- A pani? - Co ja?
Nie wiem, które z was jest większym dzieckiem.
Chodź ze mną do kuchni.
Wiedziałem, że nie dasz rady.
Niełatwo brudzi się ręce.
Zabijesz mnie?
No dalej.
Zastrzel mnie.
Uwaga na odrzut, nie zrób sobie kuku.
Skończę z tym.
Idiota!
Co jest?
- Zniknął. - Co?
Jamal zniknął. Właź.
Właź i się nie ruszaj.
Chyba żartujesz!
Czego pan chce?
Gdy dostanę od pani kolejne bezużyteczne informacje,
niech się pani upewni, że to nie materiał z gazet.
Śledztwo jest tajne, nie mogę łamać prawa.
Nie.
Niech się pani nie wykręca. Mieliśmy umowę.
Nie mam na to czasu.
Chce pan pisać o mojej ciąży z jedną z ofiar, proszę.
Wszystko mi jedno.
Dobrze, przepraszam. Tylko rozmawiamy.
Nic panu nie powiem, mówię po raz setny.
Czy Jamal chciał się poddać?
Skąd pan o tym wie?
Czyli chciał.
Niech pan mówi, bo pana aresztuję.
Spokojnie.
Spotkał się z przyjacielem.
A ten poprosił, by się poddał.
Co się stało?
Macie go i nie mówicie prasie?
Czy się jednak nie poddał?
- Spotkał się z kolegą? - Tak.
Imię?
Ahmed Hakimi.
Zaginął po spotkaniu z Omarem.
Więc? Poddał się czy nie?
Skąd pan o tym wie?
Chyba pani nie rozumie.
Pytanie brzmi, co mi pani zaoferuje w zamian.
Od Edurne?
- Jego dziewczyny? - Nie.
Więc skąd?
Mów, kurwa, kto ci powiedział!
Proszę uważać na słowa.
Na maskę.
Co?
Aresztuję pana.
Ma pan prawo do adwokata i milczenia.
- Zarzuty? - Opór, ukrywanie dowodów
i wszystko, co wymyślę w drodze.
- Szefowo... - Cicho tam!
Krwawi pani.
Tu Juan Antonio Gorostiza.
Nie mogę odebrać. Zostaw wiadomość po sygnale.
Kurwa!
Te biorę, żeby nie umrzeć na nadciśnienie.
Po tych nie umrę na zawał serca.
A te... te...
Na co je biorę?
A, żeby nie umrzeć od zbyt wysokiego poziomu cukru.
A czerwone,
żebym nie miała gorączki.
W przeciwieństwie do kredy.
Jesz ją, by mieć gorączkę?
Widziałem to w sieci.
Zróbmy tak.
Tamte pastylki są na moją pamięć.
Jeśli ich nie wezmę, pewnie...
zapomnę powiedzieć twojej mamie.
Ale obiecaj mi, że sam jej powiesz w domu.
Tak? Umowa stoi?
Ahmed Hakimi.
Namierz rodziców, rodzinę, przyjaciół, dziewczynę.
Dowiedzmy się, czy kontaktował się z nimi w ciągu 12 godzin.
Kurwa!
Może ostrożniej?
Może odłoży pani telefon?
Porozmawiajcie z sędzią.
Potrzebuję zgody na dostęp do bilingów.
Pochodźcie ze zdjęciem.
Przeszukajcie okolicę, w której miał się poddać Jamal.
Może z nim być. Otoczcie dom Hakimiego.
Jeszcze nie wiemy, czy miał coś wspólnego z atakiem.
Pani Olaegi?
Tak, chwilę.
Wysyłajcie mi wszystko na telefon.
Jadę na komendę.
Nie ma mowy.
Oddzwonię.
Co się dzieje?
Podejrzewamy odklejenie się łożyska.
Wpłynie to na dziecko.
Jak?
Jeszcze nie wiem, zrobimy więcej badań.
Mogę je stracić?
Jeśli potwierdzimy odklejenie się łożyska, tak.
Straci je pani.
Wszystko przygotuję.
Szukałem w automacie czegoś bez oleju palmowego.
Podobno szkodzi, a pani jest w ciąży.
Znalazłem tylko ciastka.
Zostawię je.
Chciałem się pożegnać.
Pewnie chce być pani sama.
Nie. Nie chcę.
Co pan tu robi?
Jestem ochroniarzem.
- Co? - Co pan tu robi?
To teren prywatny.
Zaraz...
Pan był na pogrzebie.
Jest pan tym przedsiębiorcą.
Azkárate!
Tak, pański brat zginął w zamachu.
Widziałem pana przemowę w telewizji.
Tak, to ja.
Przykro mi z powodu brata.
Te dranie!
Tak. Pewnie.
Co pan tu robi?
Interesy.
Moja firma chciałaby kupić te obiekty.
Sprawdzam, czy są warte swojej ceny.
Dobrze pan robi.
To miejsce jest w strasznym stanie.
Proszę za mną.
Interesuje pana ten magazyn?
To ruina.
Nie wiem, co chciałby pan z nią zrobić.
Trochę się spieszę, przepraszam.
Oczywiście.
My...
chcemy je kupić, żeby...
Proszę pana.
Zrobi pan sobie ze mną selfie?
Co?
Wrzucę na Facebooka
w ramach solidarności z ofiarami i pańskim bratem.
Jasne, oczywiście.
Ale na zewnątrz. Jest jaśniej.
Pewnie.
O, tutaj będzie więcej światła.
Tutaj.
Bardzo dziękuję.
I jeszcze raz – moje kondolencje.
Brak zabezpieczeń. Sześć liter. Druga „y”.
Ryzyko.
Ryzyko?
Dobrze, pasuje.
Ryzyko.
Roślina z mięsistymi liśćmi.
Pięć liter, „a”. Niech pani nie mówi, wiem.
Wiem. Mama taką miała.
Aloes.
Bardzo dobrze.
Aloes.
To trudne.
Ekstrakt, koncentrat.
Siedem liter, na „e”.
Esencja?
Dobrze.
Esencja.
Świetnie.
Tego pani nie zgadnie.
Lecząca wydzielina.
Sześć liter.
Druga „a”.
Szefowo...
Pani Olaegi...
Rozwiązujemy razem czy nie?
Dalej, lecząca wydzielina, siedem liter, druga „a”.
Mazidło.
Mazidło? Wymyśla pani.
A nie. Mazidło.
Jest pani genialna.
Pewnie na służbie rozwiązuje pani wiele krzyżówek.
Widziałeś mnie w rozkroku. Możemy przejść na ty.
Synowi na pewno nic nie grozi.
No co?
Nigdy nie myślałam, że coś mu zagrozi.
Jestem idiotką.
Nie, to się nazywa rewolucja hormonalna.
Nigdy się nie bałam.
Doprowadzałam matkę do obłędu.
Weszłam na każde drzewo,
wcisnęłam się w każdy kąt.
Ale jestem przerażona.
Lepiej się do tego przyzwyczaj,
bo takie jest macierzyństwo:
zawsze się boisz.
Aż dziecko ma 50 lat.
Potem już nie. Chyba.
Masz dzieci?
Mam psa.
Nienawidzi mnie i pewnie...
porzucę ją na stacji benzynowej.
To najbliższe dziecka, co mam.
Prosiłam cię, byś został, ale...
nie musisz.
Nie martw się. Marnuję dużo czasu w szpitalu.
Hemodializa.
Kurwa...
Przepraszam.
Mamy wyniki badań.
Zajęło to trochę dłużej, bo musieliśmy się upewnić.
To polip szyjki macicy, sam przestał krwawić.
Co z synem?
Nie odkleiło się łożysko.
Dziecku nic nie grozi.
Co to?
Kreda.
Aissa zjadł ją, by mieć gorączkę.
Co?
Dlaczego chciał być chory?
Żeby ominąć obóz.
Dzieci go obrażają. Mówią, że jego brat jest dżihadystą.
Biją go.
Mamy dwójkę małych dzieci.
Nie tylko Omara.
Ignorujemy je.
Robimy, co możemy.
Wcale nie.
Tylko nam się tak wydaje.
Coś nie tak?
O czym myślisz?
Powinniśmy wyjechać.
- Co? - Rozmawiałem z kuzynem z Lyonu.
Załatwi nam tam pracę.
Nigdzie nie jadę.
Mamy dzieci, Adilo.
Cierpią na tej sytuacji.
Jesteśmy bezradni.
Zwolnią mnie, wiem to.
Dlaczego?
Nie chcą mnie tam.
Przestaną ze mną gadać.
Szef zmienił mi stanowisko.
Ciebie prawie zwolnili.
Zmieńmy swoje życie. Pomyśl o dzieciach.
Wyjedźmy i zacznijmy od nowa.
Nic złego nie zrobiliśmy.
Nie będziemy uciekać.
Bóg wyjawi wszystkim prawdę.
Nawet jeśli, ludzie i tak wiedzą, kim jesteśmy.
Wszędzie będą o nas gadać.
I tak zawsze będą obwiniać Omara.
Wyjedźmy.
Nigdzie nie jadę.
Chcesz, to jedź. Ja zostanę z dziećmi.
Edurne!
Edurne.
Jak się czujesz?
- Co tu robicie? - No jak to?
Martwimy się o córkę.
Schudłaś.
Nie odbierasz, nie odpisujesz.
Byłam zajęta.
Porozmawiajmy.
Mamy propozycję.
Dzięki za towarzystwo i za nazwisko Hakimiego.
Nie aresztujesz mnie?
Rozważam to.
Naprawdę chcę ci pomóc.
Oboje wiemy, że coś się tu nie klei.
Olaegi.
Namierzyliśmy jego telefon?
Kto dzwonił?
Rozumiem.
Bilety na samolot? Dokąd?
Uprzedź lotnisko i aktywuj protokół.
Zapomniałeś mi powiedzieć,
że to Edurne poprosiła Hakimiego, by spotkał się z Jamalem.
Bilety do Manchesteru. Dla nas.
Jest tam świetny wydział dla pielęgniarek.
Nauczysz się języka i spełnisz marzenia.
O czym wy mówicie?
Trochę zaoszczędziliśmy, tata sprzeda auto.
Spójrz na siebie.
Jakbyś nie spała od tygodni.
Musisz od tego uciec.
I zapomnij o nim.
Ma na imię Omar.
Cztery dni temu go uwielbialiście.
Dopóki nie zabił ośmiu osób.
Jest niewinny.
Nie oszukuj się.
Jest mordercą.
Jestem wdzięczna za to, co robicie,
ale jeśli tak myślicie o Omarze, wyjdźcie.
- Kochanie. - Powiedziałam coś.
Pa.
Ahmed?
Pani Hakimi.
Nie. Nie wiem, gdzie jest pani syn.
Tak.
Jeśli go spotkam, dam znać.
Edurne, co się dzieje?
Kochanie?
Nie mogę... oddychać.
- Co jest? - Nie mogę...
Spokojnie.
OJCIEC
Kurwa mać!
Tak?
Gdzie ty, kurwa, jesteś?
Coś mnie zatrzymało.
Ruszaj się.
Japończycy tu są.
Nie dam rady. Uciekł mi samolot.
Ja pierdolę.
Jak mogłem ci zaufać?
Jesteś do dupy.
Kurwa!
- Spokojnie. - Nie...
Zrób coś.
- Co jest? - Nie wiem.
- Co? - Torebka.
Przynieś torebkę.
Spokojnie, tata zaraz wróci.
Oddychaj, spokojnie.
Oddychaj. Uspokój się.
- Chcesz wody? - Przynieś.
No już, Edurne. Uspokój się.
Już dobrze.
Masz.
Pij powoli.
Już dobrze, kochanie.
Już dobrze.
Nie martw się.
MADRYT
Napisy: Marta Przepiórkowska